Duurzame zonnebrandcrème vergelijken. Ontdek de best scorende merken.

Zonnebrandcrème is tegenwoordig een onmisbaar product voor iedereen die z'n huid goed wil verzorgen en beschermen. We zijn ons er steeds meer van bewust dat we het risico lopen om huidkanker te krijgen als we onze huid (teveel) blootstellen aan de zon, en dus aan UV-straling. Onze huid veroudert ook sneller door de blootstelling aan UV-straling. Verder is er nu veel meer aandacht voor de ingrediënten van een zonnebrandmiddel en voor de impact op het milieu. Het is dus een goede zaak om verschillende merken te screenen op grond van onze criteria.

Wat kun je vinden in onze beoordeling?
We gaan alle grote merken langs die je bij supermarkten, drogisterijen en apotheken kunt vinden, zoals Garnier Ambre Solaire, L'Oréal en Nivea.

We hebben ook kleine en middelgrote merken in onze beoordeling opgenomen, die vaak te vinden zijn in natuurvoedingswinkels of online, bijvoorbeeld Tropic Skincare, JASÖN en Weleda.

Daarnaast hebben we zes Nederlandse zonnebrandmerken toegevoegd: Food for Skin, Loveli, Naïf, Drs Leenarts, Dr Jetske Ultee en Tenue Soleil.

Op deze manier kun je kijken welke zonnebrandmiddelen het meest verantwoord zijn om te kopen en welk middel voor jou ook financieel haalbaar is.

De meeste zonnebrandcrèmes vallen in twee hoofdcategorieën uiteen, afhankelijk van de actieve ingrediënten die ze bevatten: chemische en minerale zonnebrandcrèmes.

1. Chemische zonnefilters
Chemische zonnebrandcrèmes bevatten verbindingen die UV-stralen absorberen en deze als infrarood straling - in feite warmte - aan de huid afgeven. Vergeleken met minerale zonnefilters laten ze zich gemakkelijker over de huid uitsmeren, waardoor je het minder vaak hoeft aan te brengen. Ze spoelen ook minder snel weg door water of door zweet. 

Anderzijds is bekend dat sommige van de actieve chemicaliën die ze bevatten allergische reacties kunnen veroorzaken bij mensen met een gevoelige huid. Ook bestaat er bezorgdheid over de mogelijke schadelijke effecten van chemische zonnefilters. Want wat gebeurt er wanneer ze van onze huid afspoelen en in het milieu terechtkomen? Dan vormen ze vooral een bedreiging voor koraalriffen, waar we straks verder op ingaan.

2. Minerale zonnefilters
De werkzame bestanddelen van minerale zonnebrandmiddelen zijn zinkoxide en titaniumdioxide. Dat zijn natuurlijk voorkomende verbindingen die al duizenden jaren worden gebruikt om de huid tegen zonlicht te beschermen, al moeten we erbij zeggen dat de mineralen die in zonnebrandmiddelen worden gebruikt, synthetisch worden geproduceerd. Ze beschermen de huid door zich op de huid te nestelen, waarbij ze een deel van de UV-stralen verspreiden en de rest absorberen.

De Amerikaanse Food and Drug Administration verklaarde in 2022 dat van de 16 actieve bestanddelen die tegen UV-straling kunnen beschermen, alleen zinkoxide en titaandioxide "algemeen erkend werden als veilig en effectief". 

Minerale zonnebrandmiddelen zijn milder voor de gevoelige huid in vergelijking met chemische zonnebrandcrèmes, en wel omdat ze geen of minder chemische allergenen bevatten. 

Minerale zonnebrandcrèmes werken aan de oppervlakte van de huid. Dit betekent dat ze moeilijker intrekken en gemakkelijker af te wassen zijn. Zodoende kan ook een wit laagje zichtbaar blijven, omdat het licht wordt weerkaatst, tenzij er nanodeeltjes worden gebruikt.

Welke optie je ook kiest, ze werken op vrijwel dezelfde manier, namelijk door de hoeveelheid UV-straling die je huid opneemt te verminderen en daarmee het risico op huidschade of kanker.

De zinkoxide- en titaandioxide-deeltjes die traditioneel in minerale zonnefilters worden gebruikt, worden niet gemakkelijk in de huid opgenomen en kunnen een zichtbaar wit laagje achterlaten. Er zijn mensen die dit ongewenst vinden.

Producenten van minerale zonnebrandcrèmes hebben ontdekt dat dit probleem kan worden opgelost door deze mineralen op te splitsen in minuscule nanostructuren, die veel gemakkelijker in de huid kunnen worden opgenomen.

De ontwikkeling en toepassing van materialen op een schaal van 100 nanometer of minder wordt nanotechnologie genoemd (een nanometer is gelijk aan een miljardste meter of een duizendste van de dikte van een menselijke haar). 

De bezorgdheid rond nanotechnologie richt zich vooral op de mogelijke schadelijke effecten op het menselijk lichaam. Hoewel veel nanodeeltjes van nature voorkomen, zijn synthetische stoffen op deze schaal pas heel recent ontstaan, en er is nog weinig onderzoek gedaan naar de manier waarop ons lichaam en andere natuurlijke organismen hierop reageren.

Uit het onderzoek dat tot nu toe gedaan is, komt naar voren dat nanodeeltjes in zonnebrandmiddelen niet kunnen doordringen in een gezonde huid, zelfs niet na herhaaldelijk gebruik. 

Zonnebrandmiddelen in spray- of poedervorm kunnen echter nanodeeltjes in de lucht verspreiden, waardoor ze kunnen worden ingeademd. Minuscule deeltjes in de longen kunnen een risico vormen voor de luchtwegen. Men vermoedt dat titaandioxyde bij inademing kanker kan veroorzaken, en daarom moet elk product dat meer dan een bepaalde hoeveelheid titaandioxyde bevat, een waarschuwing op het etiket bevatten. 

Naar de milieu-impact ervan moet meer onderzoek worden gedaan, maar we weten wel dat zinkoxyde bij hoge concentraties heel giftig kan zijn voor waterorganismen.

Zonnebrandcrèmes zonder nanodeeltjes
Minerale zonnebrandmiddelen zijn zo populair geworden, dat slechts één merk in onze beoordeling ze niet verkoopt: Avon.

De volgende merken produceren minerale zonnebrandmiddelen die expliciet zinkoxide of titaniumdioxide zonder nanodeeltjes bevatten:

• Attitude
• Australian Gold
• Aveeno
• Badger
• Food for Skin
• Green people
• Loveli
• Naïf
• Neal's Yard
• Odylique
• Organii
• Tenue Soleil
• Tropic Skincare
• Yaoh

Al langere tijd wordt geroepen dat zonnebrandmiddelen schadelijk zijn voor koraalriffen. Volgens een veel geciteerde schatting zou er jaarlijks 6.000–14.000 ton aan UV-filters in koraalrifgebieden terechtkomen via zwemmers, snorkelaars en duikers, en ook via lozingen van afvalwater in kustgebieden. Dit cijfer is afkomstig uit studies die dateren uit het begin van de jaren 2000 en wordt nog steeds aangehaald in wetenschappelijke overzichtsartikelen.

Inderdaad worden UV-filters regelmatig in zeewater, sedimenten en zeeorganismen aangetroffen, en dan vooral in toeristische gebieden. Wetenschappers benadrukken echter dat de wereldwijde schattingen onzeker zijn en per onderzoeksmethode verschillen, en dat ze daarom eerder als indicatief dan als vaststaand moeten worden beschouwd.

Wat zegt de wetenschap hierover?
Bepaalde UV-filters, waaronder oxybenzone en octioxaat, kunnen schadelijk zijn voor koraalriffen. Er is een verband gelegd tussen deze stoffen en verbleking van het koraal, schade aan het DNA van jonge koralen en hormonale stooornissen bij sommige zeedieren.

Toch is hieruit geen eenduidige conclusie te trekken. Laboratoriumconcentraties zijn niet zo gemakkelijk te vertalen naar de echte ecosysemen van riffen. Grote wetenschappelijke overzichtsstudies benadrukken dat stijgende zeetemperaturen, verzuring van de oceanen, nutriëntenvervuiling en overbevissing de belangrijkste oorzaken blijven van de achteruitgang van koraalriffen. Zonnebrandcrème is hierbij vergeleken slechts een mogelijk bijkomend probleem, met name in afgesloten baaien die druk bezocht worden door toeristen, maar het is onwaarschijnlijk dat dit de belangrijkste oorzaak is.

Voor ethisch bewuste consumenten is de vraag dus niet: mag ik wel zonnebrandcrème gebruiken? Voor hen staat de vraag voorop: hoe verkrijgen we een veiliger samenstelling, een duidelijkere etikettering en een strengere milieuwetgeving, zodat we onze gezondheid zo goed mogelijk kunnen beschermen?

Maatregelen van regelgevende instanties en individuele consumenten
Enkele landen hebben al actie ondernomen: Hawaï heeft de verkoop van zonnebrandmiddelen die oxybenzone en octinoxaat bevatten vanaf 2021 verboden. De Amerikaanse Maagdeneilanden, Palau en delen van Thailand hebben soortgelijke beperkingen ingevoerd.

Er zijn ook maatregelen met een kleinere impact die je als individuele consument kunt nemen. Je kunt bijvoorbeeld zonwerende kleding dragen, waardoor je minder crème hoeft te gebruiken. Ook kun je de crème aanbrengen ruim voordat je gaat zwemmen, dan wordt het niet meteen door het water weggespoeld. En vermijd onnodige toevoegingen zoals glitters in de crème!

Door biologisch gecertificeerde zonnebrandcrème te kopen (niet te verwarren met ‘biologisch’ in de zin van ‘chemisch’, zie het item ‘actieve ingrediënten’ in de tabel verderop) weet je zeker dat het product minder belastend is voor het milieu en dat het geen schadelijke chemicaliën bevat die vaak in zonnebrandcrèmes worden gebruikt. Overigens kan geen van de actieve ingrediënten in zonnebrandcrème biologisch zijn: ze zijn óf mineraal óf synthetisch chemisch. Alleen de inactieve ingrediënten zijn biologisch, zoals aloë vera, zaadoliën enz.

Dit in aanmerking genomen noemen we hier de merken zonnebrandcrème die zo biologisch mogelijk zijn:

• Badger
• Green People
• Lavera
• Neal's Yard
• Odylique
• Organii

Een paar merken maken gebruik van bepaalde biologische ingrediënten, zoals Yaoh, dat biologische hennepzaadolie gebruikt.
De producten van Food for Skin zijn grotendeels biologisch.

Zonnebrandmiddelen bevatten vaak ingrediënten van dierlijke oorsprong, zoals keratine en lanoline, maar ook honing en bijenwas.

De volgende merken uit onze beoordeling zijn volledig veganistisch: 

• Attitude
• Dr Jetske Ultee
• Food for Skin
• GreenPeople
• Naïf
• Tenue Soleil
• Tropic Skincare
• Yaoh

De zonnebrandproducten van Loveli en Drs Leenarts zijn vegan, maar zij gebruiken kleine hoeveelheden dierlijke ingrediënten (zoals bijenwas, honing, afgeleiden van lanoline) in andere producten.

Bulldog en Organii zijn ook veganistisch, maar hun moederbedrijven (respectievelijk Edgewell en Earth Aid Group) zijn dat niet.

Dierproeven in de cosmetica-industrie zijn in de EU grotendeels verboden. Toch worden er wereldwijd nog steeds honderdduizenden dieren gebruikt voor cosmetische tests.

De meeste merken uit onze beoordeling hanteren een beleid waarbij hun eindproducten niet op dieren worden getest. Desondanks ontbreken bij verschillende merken nog steeds duidelijke verklaringen over de manier waarop zij het risico op dierproeven in hun toeleveringsketens beperken, of ze staan dierproeven toe 'om medische of wettelijke redenen'. Dan gaat het om Beiersdorf (Eucerin en Nivea), Clarin, Edgewell (Banana Boat, Bulldog en Hawaiian Tropic) en Kenvue (Aveeno, Neutrogena, Piz Buin).

De merken Australian Gold en Ultrasun hanteren een vrij streng beleid om dierproeven te voorkomen, maar dit geldt niet voor hun moederbedrijven (respectievelijk New Sunshine en de Lalique Group).

Bovendien laten bedrijven die hun producten op bepaalde markten verkopen, zoals Chinese, nog steeds dierproeven uitvoeren, omdat sommige landen dit onder bepaalde omstandigheden nog steeds verplicht stellen. 

De overige merken uit onze beoordeling scoorden minder dan 5 punten op hetgebied van dierenwelzijn. Boots en No7 scoorden beide 0 punten.

Merken gebruiken vaak het Leaping Bunny-logo om hun beleid aangaande dierproeven weer te geven. Houd er rekening mee dat zelfs wanneer een product het Leaping Bunny-logo draagt, dit niet betekent dat het veganistisch is, omdat dit keurmerk het gebruik van dierlijke ingrediënten toestaat.

In zonnebrandcrèmes worden vaak palmolie en derivaten daarvan gebruikt. Het werkt voornamelijk als emulgator, stabilisator en vochtinbrenger. In cosmetica waarin palmolie wordt gebruikt, wordt het niet simpelweg als 'palmolie' vermeld. Het gaat vaak schuil achter verschillende namen, zoals cetearylalcohol, glycerylstearaat, stearinezuur en andere.

De wereldwijde vraag naar palmolie heeft de afgelopen decennia verwoestende gevolgen gehad voor tropische landen. Bossen worden vernietigd om plaats te maken voor plantages, waardoor mensen en wilde dieren worden verdreven en broeikasgassen vrijkomen.

De manier waarop bedrijven met deze problematiek omgaan, loopt enorm uiteen: sommige geven helemaal geen informatie over de herkomst van hun palmolie (ondanks het feit dat derivaten ervan in de ingrediëntenlijsten staan vermeld), terwijl andere juist veel moeite doen om producten opnieuw te ontwikkelen, zodat ze het gebruik van palmolie helemaal kunnen vermijden.

De meest verantwoorde merken op het gebied van palmolie
Food for Skin, Tenue Soleil en Loveli gebruiken geen palmolie in hun producten.

De meeste bedrijven gebruiken ten minste voor een deel gecertificeerde, duurzame palmolie. De goed scorende merken op dit vlak zijn:

• Badger
• Green People
• Lavera
• Naïf
• Neal's Yard
• Odylique
• Organii
• Tropic Skincare

Laag scorende merken op het gebied van palmolie
Avon en Ultrasun zijn grote bedrijven die veel beter zouden moeten scoren dan ze nu doen.

De gezondheidsrisico's van nanodeeltjes en organische chemicaliën in zonnebrandmiddelen zijn omstreden, maar de gevaren van blootstelling aan zonlicht zijn dat absoluut niet. Jaarlijks worden er in Nederland meer dan 75.000 nieuwe gevallen van huidkanker gediagnosticeerd en dat aantal blijft stijgen. Blootstelling aan de UV-straling van de zon is één van de belangrijkste oorzaken ervan. Daarom zal duidelijk zijn dat de zonnebrandmiddelen die de beste bescherming bieden tegen de schadelijke UV-stralen van de zon, het veiligst zijn.

Zonnebrandmiddelen gebruiken verschillende classificatiesystemen en het kan lastig zijn om precies te begrijpen welke de beste bescherming biedt. De Sun Protection Factor (SPF) werd in 1974 geïntroduceerd en geeft aan hoeveel UVB-straling het zonnebrandmiddel kan absorberen of reflecteren. Het getal van de factor is de vermenigvuldiging van de tijd waarin je zonder zonnebrand zou verbranden. Als je dus normaal gesproken na 10 minuten verbrandt, dan verbrand je met factor 30 pas na 10 x 30 = 300 minuten. Deze factor heeft echter alleen betrekking op UVB-straling, dat wil zeggen het type straling dat zichtbare huidverbranding veroorzaakt en het enige type waarvan destijds bekend was dat het schadelijk was.

Blootstelling aan UVB-straling is trouwens niet alleen schadelijk, maar ook nuttig. In kleine hoeveelheden hebben mensen het nodig om vitamine D aan te kunnen maken. In de lente en zomer, wanneer de meeste zonnebrandmiddelen worden gebruikt, is ongeveer 8 tot 10 minuten blootstelling aan de zon voldoende voor ons lichaam om de aanbevolen hoeveelheid vitamine D aan te maken.

Hoe zit het met UVA-straling?

Behalve UVB-straling is er ook UVA-straling. Die vertegenwoordigt 95% van de UV-straling van de zon, en inmiddels weten we dat ook die schadelijk kan zijn. Blootstelling aan UVA wordt in verband gebracht met huidkankers die zich op lange termijn ontwikkelen, zoals melanoom, en kan ook leiden tot huidveroudering op lange termijn. In tegenstelling tot UVB-stralen dringen UVA-stralen ook door glas en wolken heen en hun intensiteit blijft het hele jaar door min of meer constant.

Op de etiketten van moderne zonnebrandmiddelen staat daarom zowel een SPF-factor als een aanvullende indicator voor UVA-bescherming. Het woord 'UVA' in een cirkel geeft aan dat de UVA-bescherming ten minste een derde bedraagt van die van UVB, en dus in overeenstemming is met de aanbevelingen van de EU.

Het begrijpen van etiketten

Het lezen van een etiket voelt soms als het ontcijferen van een vreemde taal. Uit een onderzoek bleek dat slechts 43% van de ondervraagden de betekenis van een SPF-waarde snapte. Gezien alle ophef rond de veiligheid van zonnebrandcrème is het de moeite waard om dit nog eens goed uit te leggen. Hieronder lees je wat de belangrijkste termen op de verpakking eigenlijk betekenen en waar je op moet letten bij het kiezen van een product.

De industrie voor zonnebrandmiddelen veroorzaakt niet alleen het wegspoelen van chemische stoffen, maar ook vervuiling van oceanen door het gebruik van plastic wegwerpverpakkingen.

In 2025 werd de wereldwijde markt voor verpakkingen van persoonlijke verzorgingsproducten geschat op ongeveer 40 miljard euro, waarbij een aanzienlijk deel bestond uit niet-recyclebaar of slechts gedeeltelijk recyclebaar plastic.

Het blijft bij veel gangbare merken een uitdaging om zonnebrandcrème te vinden zonder plastic fles of tube. Een groeiend aantal merken schakelt echter over op milieubewuste alternatieven. In onderstaande tabel zie je welke merken alternatieve verpakkingen aanbieden:

Het korte antwoord is: ja!

Traditionele lotions en crèmes blijven de meest betrouwbare vorm. Hiermee kun je beter zien waar je het product hebt aangebracht. Ook kun je gemakkelijker de aanbevolen dikte  bereiken die bij SPF-tests wordt gebruikt. Te dun aanbrengen komt bij alle soorten zonnebrandcrème veel voor, maar crèmes zorgen doorgaans voor een kleinere foutmarge.

Sprays zijn handig, vooral voor kinderen of moeilijk bereikbare plekken, maar uit onderzoek is herhaaldelijk gebleken dat mensen te weinig ervan aanbrengen. Verspreiding door de wind en een ongelijkmatige dekking kunnen de daadwerkelijke bescherming nog verder verminderen. Uit een Australisch onderzoek bleek ook nog eens dat een standaard zonnebrandcrème in een spuitbus voor 30% tot 60% uit drijfgas kan bestaan. Met andere woorden: je krijgt in feite veel minder SPF dan er op de verpakking staat aangegeven.

Zonnebrandcrème is van cruciaal belang voor de volksgezondheid, maar preventie werkt alleen als mensen het zich kunnen veroorloven. In tijden van crisis of bij hoge kosten voor levensonderhoud wordt zonnebrandcrème al snel een uitgave waarop gezinnen bezuinigen, ondanks de gezondheidsrisico’s.

Er zijn dan ook oproepen gedaan om zonnebrandcrème met een hoge beschermingsfactor betaalbaarder te maken, onder meer door de BTW op producten met SPF 30+ af te schaffen. Bijkomend voordeel zou zijn dat je daarmee de kosten van de gezondheidszorg terugbrengt.

Nederland is op dit punt een goed voorbeeld: in 2023 en 2024 hebben Nederlandse gemeenten een volksgezondheidsinitiatief opgezet waarbij gratis dispensers met zonnebrandcrème werden geplaatst in parken, op stranden, op festivals en op scholen. Volgens Zilveren Kruis en KWF staan er inmiddels op ruim 120 locaties in Nederland zulke dispensers, ook wel 'zonnepalen' of 'smeerpalen' genoemd.

Hieruit wordt wel duidelijk dat zonnebrandcrème meer een vorm van preventieve gezondheidszorg is dan een cosmetisch product, vergelijkbaar met een hand-desinfectiemiddel.

Van oudsher wordt zonnebrandcrème ontwikkeld en op de markt gebracht met het oog op een lichtere huid. Hoewel melanine enige natuurlijke bescherming biedt tegen UVB-straling, voorkomt het geen huidveroudering, hyperpigmentatie of huidkanker, en mensen met een donkere huidskleur hebben daarom nog steeds extra bescherming nodig.

Een van de grootste praktische belemmeringen voor het gebruik van zonnebrandcrème bij mensen met een donkere huidskleur is het witte laagje dat sommige formules achterlaten, met name minerale zonnebrandcrèmes. Organische filters laten doorgaans minder zichtbare resten achter, waardoor ze voor veel mensen met een donkere huidskleur een betere keuze zijn. We laten een paar producten de revue passeren.

Voor mensen die buiten werken, van bouwvakkers tot bezorgers, kan blootstelling aan UV-straling een beroepsrisico vormen. Maar wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor het bieden van bescherming tegen de zon?

De Management of Health and Safety at Work Regulations 1999 bepaalde dat werkgevers de risico’s op de werkplek moeten beoordelen en beheersmaatregelen moeten nemen „voor zover dit redelijkerwijs haalbaar is“. Blootstelling aan ultraviolette (UV) straling wordt erkend als een risico op de werkplek, met name voor buitenwerkers, en moet daarom worden meegenomen in risicobeoordelingen.

Ook al is het wellicht juridisch gezien de verantwoordelijkheid van de werknemer om voor zonnebrandcrème te zorgen, je zou kunnen stellen dat de morele verantwoordelijkheid bij de werkgever ligt.

Problemen op het gebied van werknemersrechten in de zonnebrandmiddelenindustrie doen zich vooral voor in de wereldwijde toeleveringsketen voor ingrediënten, en niet zozeer in de fabrieken waar de zonnebrandcrème zelf wordt geproduceerd. Er zijn ernstige problemen vastgesteld in de toeleveringsketens voor mineralen, zoals mica, en in die voor palmolie. Beide grondstoffen worden aangevoerd uit armere landen waar de wetgeving rond werknemersrechten minder streng is.

De zonnebrandcrème van Odylique is gecertificeerd door de Fairtrade Foundation, wat zeer zeldzaam is in deze sector. De certificering helpt waarborgen dat de rechten van werknemers worden nageleefd. 

Neal’s Yard beweert ook fairtrade-ingrediënten te gebruiken.

Green People, een bedrijf dat je wellicht associëert met hoge ethische normen, kreeg geen punten in deze categorie vanwege het ontbreken van beleid of van maatregelen om schendingen van de rechten van werknemers in de toeleveringsketen te voorkomen.

Vertaald op 28 februari 2025
Bijgewerkt op 7 juli 2026

Source data and research for these guides has been licensed from the Ethical Consumer Research Association. Brongegevens en onderzoek voor deze productbeoordelingen zijn gelicentieerd door de Ethical Consumer Research Association.  

Wil jij onderzoek naar Nederlandse bedrijven ondersteunen zodat we die kunnen toevoegen aan onze productbeoordelingen, steun dan ons werk als donateur.